หมวดหมู่การหักภาษี ณ ที่จ่าย

หมวดหมู่การหักภาษี ณ ที่จ่ายคือการหักภาษี ณ ที่จ่าย

ตามสิ่งนี้ บุคคลที่รับผิดชอบในการชำระเงินจำเป็นต้องหักภาษี ณ ที่จ่ายตามอัตราที่กำหนด แทนที่จะรับภาษีจากรายได้ของคุณในภายหลัง รัฐบาลต้องการให้ผู้จ่ายหักภาษีล่วงหน้าและฝากกับรัฐบาล

หากต้องการเข้าถึงรายการหมวดหมู่การหักภาษี ณ ที่จ่าย ให้ไปที่:

หน้าแรก > การบัญชี > ภาษี > หมวดหมู่การหักภาษี ณ ที่จ่าย

1. ข้อกำหนดเบื้องต้น

ก่อนสร้างและใช้หมวดหมู่การหักภาษี ณ ที่จ่าย แนะนำให้สร้างสิ่งต่อไปนี้ก่อน:

1. ผู้จัดจำหน่าย
2. ลูกค้า
3. วิธีสร้างหมวดหมู่การหักภาษี ณ ที่จ่าย

ใน ERPNext หมวดหมู่การหักภาษี ณ ที่จ่ายสำหรับกรณีส่วนใหญ่มีให้ใช้โดยค่าเริ่มต้น อย่างไรก็ตาม คุณสามารถสร้างเพิ่มเติมหากจำเป็น

1. ไปที่รายการหมวดหมู่การหักภาษี ณ ที่จ่ายและคลิกที่ใหม่
2. ป้อนชื่อเฉพาะ ตัวอย่าง: มาตรา 194C บุคคลธรรมดา
3. ป้อนชื่อหมวดหมู่ (เงินปันผล ค่าธรรมเนียมมืออาชีพ ฯลฯ)
4. ป้อนอัตราการหักภาษี ณ ที่จ่ายตามปีบัญชี
5. คุณสามารถตั้งค่าเกณฑ์สำหรับใบแจ้งหนี้เดียวหรือผลรวมของใบแจ้งหนี้ทั้งหมด
6. เลือกบัญชีกับบริษัทของคุณซึ่งภาษีจะถูกเครดิต
7. เพิ่มบริษัทและบัญชีเพิ่มเติมตามต้องการ
8. บันทึก

ภายใต้รายละเอียดบัญชี บัญชี TDS ถูกเพิ่มสำหรับแต่ละบริษัทในระบบ

2.1 การมอบหมายการหักภาษี ณ ที่จ่ายให้ผู้จัดจำหน่าย

หลังจากบันทึก สามารถมอบหมายให้ผู้จัดจำหน่าย:

2.2 เกณฑ์ทำงานอย่างไร?

พิจารณาผู้จัดจำหน่ายที่มีการใช้หมวดหมู่การหักภาษี ณ ที่จ่าย

ตัวอย่างเช่น สมมติว่าอัตรา 5% จะใช้กับใบแจ้งหนี้ที่เกณฑ์เดียวคือ 20,000 และเกณฑ์สะสมคือ 30,000 หากสร้างใบแจ้งหนี้ด้วยยอดรวมทั้งหมด 20,000 เกณฑ์เดียวจะถูกกระตุ้นและภาษี 5% จะถูกเรียกเก็บ

แต่หากยอดเงินใบแจ้งหนี้รวมเป็น 15,000 จะไม่มีการเรียกเก็บภาษีเนื่องจากไม่ข้ามเกณฑ์ หากสร้างใบแจ้งหนี้อีกใบกับผู้จัดจำหน่ายเดียวกันด้วยยอดรวม 15,000 แม้ว่าจะไม่ข้ามเกณฑ์เดียว ค่าธรรมเนียมจะถูกหักเนื่องจากผลรวมของใบแจ้งหนี้ล่าสุดและใบแจ้งหนี้นี้รวมเป็น 30,000 ซึ่งเท่ากับเกณฑ์สะสมที่ระบุ

3. การใช้การหักภาษี ณ ที่จ่าย

3.1 การใช้ในใบแจ้งหนี้การซื้อ

ในตัวอย่างต่อไปนี้ เราได้เลือก 'TDS - 194C - บุคคลธรรมดา' ซึ่งมีเกณฑ์เดียว 30,000 เกณฑ์สะสม 1,00,000 และอัตรา 1%

1. หาก ผู้จัดจำหน่าย มีการตั้งค่าฟิลด์การหักภาษี เมื่อเลือกผู้จัดจำหน่ายนั้น ช่องทำเครื่องหมายจะปรากฏในใบแจ้งหนี้การซื้อเพื่อเลือกว่าจะใช้ภาษีหรือไม่

1. ให้สร้างใบแจ้งหนี้สำหรับ 90,000 การบันทึกใบแจ้งหนี้จะคำนวณภาษีโดยอัตโนมัติและต่อท้ายในตารางภาษี

2. เพื่อดูผลของเกณฑ์สะสม ให้สร้างใบแจ้งหนี้ด้วยยอดเงิน 10,000 และส่ง

แม้ว่ายอดเงินใบแจ้งหนี้จะไม่ข้ามเกณฑ์เดียว (30,000) เราเห็นว่ามีการเรียกเก็บภาษี สิ่งนี้เป็นเพราะใบแจ้งหนี้ก่อนหน้าและปัจจุบันรวมเป็น 1,10,000 ซึ่งเกินเกณฑ์สะสม ดังนั้น ภาษีตามอัตราที่ให้ใน หมวดหมู่การหักภาษี ณ ที่จ่าย จะถูกใช้ตามลำดับ

หมายเหตุ: เมื่อส่งใบแจ้งหนี้ รายการบัญชีทั่วไปสามรายการถูกสร้าง:

1. รายการแรกสำหรับเดบิตจากหัวข้อค่าใช้จ่าย
2. รายการที่สองสำหรับเครดิตในบัญชีเจ้าหนี้
3. รายการที่สามสำหรับเครดิตในบัญชีที่เลือกในหมวดหมู่การหักภาษี ณ ที่จ่าย

3.2 การหักภาษี ณ ที่จ่ายบนเงินล่วงหน้า

3.2.1 การหัก TDS ล่วงหน้ากับใบสั่งซื้อ

1. ตั้งค่าหมวดหมู่การหักภาษี ณ ที่จ่ายกับผู้จัดจำหน่ายและสร้างใบสั่งซื้อกับผู้จัดจำหน่าย จุดหนึ่งที่ต้องจำที่นี่คือไม่ต้องทำเครื่องหมาย "ใช้การหักภาษี ณ ที่จ่าย" ใน PO เนื่องจาก PO ต้องสร้างสำหรับยอดเงินเต็ม
2. สร้างรายการชำระเงินกับใบสั่งซื้อนั้น ในส่วนภาษีและค่าธรรมเนียมให้เปิดใช้งาน "ใช้การหักภาษี ณ ที่จ่าย" และป้อนรายละเอียดอื่นๆ จากนั้นบันทึกและส่งรายการ

3. สร้างใบแจ้งหนี้การซื้อกับคำสั่งซื้อนี้และเปิดใช้งาน "ตั้งค่าเงินล่วงหน้าและจัดสรร(FIFO)" เพื่อให้การชำระเงินที่เชื่อมโยงกับคำสั่งซื้อที่เกี่ยวข้องถูกใช้โดยอัตโนมัติ จะไม่มีการหักภาษีในใบแจ้งหนี้การซื้อหากภาษีที่จ่ายบนเงินล่วงหน้ามากกว่าหรือเท่ากับยอดภาษีในใบแจ้งหนี้ ภาษีจะถูกหักเฉพาะสำหรับยอดเงินส่วนเกินหากมี

3.2.2 การหัก TDS กับเงินล่วงหน้าที่จ่าย (ใช้รายการชำระเงิน)

1. เลือก "ประเภทการชำระเงิน" เป็น "จ่าย"
2. เลือก "ประเภทคู่ค้า" เป็น "ผู้จัดจำหน่าย" และผู้จัดจำหน่ายที่เหมาะสม
3. ป้อนยอดเงินที่จ่าย ยอดเงินที่จ่ายควรเป็นยอดเงินก่อนการหัก TDS
4. ภายใต้ส่วนภาษีและค่าธรรมเนียมให้ทำเครื่องหมาย "ใช้ยอดเงินการหักภาษี ณ ที่จ่าย" และเลือกหมวดหมู่การหักภาษี ณ ที่จ่าย
5. คลิกที่บันทึก TDS จะถูกใช้โดยอัตโนมัติ
6. ส่งรายการ
7. สิ่งเดียวกันจะปรากฏในรายงาน TDS ที่ต้องจ่ายรายเดือน

3.3 การตั้งค่า TCS - มาตรา 20C(1H) สำหรับลูกค้าที่มีสิทธิ์

ในตัวอย่างต่อไปนี้ เราได้สร้างหมวดหมู่การหักภาษี ณ ที่จ่ายสำหรับ TCS - มาตรา 20C(1H) และตั้งค่ากับลูกค้าที่มีสิทธิ์

1. เราจะสร้างหมวดหมู่การหักภาษี ณ ที่จ่ายชื่อ TCS - มาตรา 20C(1H) ก่อนและเราตั้งค่าเกณฑ์สะสมเป็น 50 ล้านตามแผน

1. หากคาดว่า ลูกค้า จะข้ามเกณฑ์การขาย 50 ล้านในปีบัญชีปัจจุบัน เราสามารถตั้งค่าหมวดหมู่การหักภาษี ณ ที่จ่ายของลูกค้าเป็น TCS - มาตรา 20C(1H) เพื่อคำนวณ TCS โดยอัตโนมัติในการขายสินค้ากับใบแจ้งหนี้ของลูกค้า

2. ให้สร้างใบแจ้งหนี้สำหรับ 50 ล้านกับลูกค้าที่มีสิทธิ์ การบันทึกใบแจ้งหนี้จะคำนวณภาษีโดยอัตโนมัติและต่อท้ายในตารางภาษี

เนื่องจากใบแจ้งหนี้ข้ามเกณฑ์สะสม (50 ล้าน) เราเห็นว่ามีการเรียกเก็บภาษี ดังนั้น ภาษีตามอัตราที่ให้ใน หมวดหมู่การหักภาษี ณ ที่จ่าย จะถูกใช้ตามลำดับ โปรดทราบว่า ตามแผน TCS ถูกคำนวณจากยอดเงินที่เกินเกณฑ์ คือ 0.075% ของ 10 ล้าน

3.4 ตัวเลือกขั้นสูงในหมวดหมู่การหักภาษี ณ ที่จ่าย

1. พิจารณายอดเงินบัญชีแยกประเภทคู่ค้าทั้งหมด : ในหลายสถานการณ์ต้องคำนวณเกณฑ์จากยอดเงินบัญชีแยกประเภทคู่ค้าทั้งหมดแทนผลรวมของยอดสุทธิของใบแจ้งหนี้เฉพาะ เมื่อเปิดใช้งานการทำเครื่องหมายนี้ เกณฑ์สะสมจะถูกตรวจสอบกับผลรวมของยอดรวมทั้งหมดของใบแจ้งหนี้ทั้งหมดกับผู้จัดจำหน่าย/ลูกค้าเฉพาะ
2. หักภาษีเฉพาะบนยอดเงินส่วนเกิน : เมื่อเปิดใช้งานภาษีจะถูกหักเฉพาะบนยอดเงินที่เกินเกณฑ์และไม่ใช่ยอดเงินทั้งหมด ตัวอย่างเช่น หากเกณฑ์สะสมคือ 50000 และหากยอดเงินสะสมไปจนถึง 52000 ภาษีจะถูกใช้เฉพาะบน 2000 และไม่ใช่ทั้งหมด 52000
3. ปัดเศษยอดภาษี : การเปิดใช้งานการทำเครื่องหมายนี้จะปัดเศษยอดภาษีที่คำนวณเป็นค่าจำนวนเต็มที่ใกล้ที่สุด (วิธีการปัดเศษปกติ)

4. หัวข้อที่เกี่ยวข้อง

1. กฎภาษี
2. ผู้จัดจำหน่าย
3. ลูกค้า